DUIJNE.NL https://www.duijne.nl/wordpress Sorbet te vita et opprimit... deinde peris! Sun, 29 Mar 2020 10:09:07 +0000 en-US hourly 1 Helaas nog even geen Brazil… https://www.duijne.nl/wordpress/2020/03/geen-brazil/ Thu, 19 Mar 2020 11:06:00 +0000 http://www.duijne.nl/wordpress/?p=24089 ¡Ay, Caramba… of beter: ¡Ay, Corona! Het was te verwachten natuurlijk… maar mijn reis is gecancelled. Ik krijg een voucher en over een paar maanden, als de ellende voorbij is, ga ik wel weer eens kijken of ik weer kan boeken.

]]>
Brazil! https://www.duijne.nl/wordpress/2020/01/brazil/ https://www.duijne.nl/wordpress/2020/01/brazil/#comments Wed, 22 Jan 2020 15:18:47 +0000 http://www.duijne.nl/wordpress/?p=24068 Het was nog even spannend want ik had ruim 2 weken geleden het laatste plekje geprobeerd te boeken op deze reis en het duurde best lang voordat ik wat hoorde. Maar net toch de bevestiging binnen gekregen dat mijn boeking definitief is! Over een paar maanden stap ik dus weer het vliegtuig in, deze keer voor 3 weken Brazilië en Buenos Aires: Reis van tango naar samba.

Voor degene die al eens naar Brazilië geweest zijn is het eigenlijk wel het bekende rondje. Mooi bij deze reis is dat je bijna overal wel 2 of 3 overnachtingen hebt en dus niet het gevoel hebt alleen maar in de bus te zitten. Wij beginnen in Buenos Aires, in Argentinië dus. Leuke stad, ben er al eens geweest op een andere reis. Daarna vliegen we door naar Iguazu op de grens van Argentinië en Brazilië waar we uiteraard op bezoek gaan bij de beroemde watervallen. Dan door naar Bonito waar je blijkbaar prachtig kan snorkelen in een kristalheldere rivier.

Een hoogtepunt is ook zeker het bezoek aan Pantanal waar blijkbaar heel veel wildlife te spotten valt. Daarna reizen we door naar Campo Grande waar we maar 1 nacht blijven en de volgende dag doorvliegen naar São Paulo en doorreizen naar het tropische Paraty aan de kust waar we mooie wandelingen kunnen maken. Vervolgens een paar dagen op het tropische eiland Ilha Grande en dan eindigen we de reis in Rio de Janeiro.

]]>
https://www.duijne.nl/wordpress/2020/01/brazil/feed/ 1
Laatste dag en terug naar huis https://www.duijne.nl/wordpress/2019/12/laatste-dag-en-terug-naar-huis-3/ Sat, 07 Dec 2019 09:45:45 +0000 http://www.duijne.nl/wordpress/?p=22973 Een laatste dag waar je pas in de avond vertrekt, ik vind het niks. Mijn voorkeur is om je bed uit te rollen, douchen, en gelijk de bus in naar het vliegveld. Maar helaas, ons vertrek was pas om 18:55 dus moesten we de hele dag nog door waar je eigenlijk toch niets meer doet, zeker niet omdat je na 13:00u je kamer uit moet zijn en daarna dus niet meer kan douchen.

Ik slaap dus weer wat uit totdat de rest gaat ontbijten en ik door de herrie toch niet meer kan slapen. Voor ontbijt nemen we alle tijd en daarna ga ik mijn hele koffer eens leeg maken en opnieuw indelen zodat alles er weer goed in past. Vervolgens nog een beetje op internet rondkijken hier in de koelte van mijn kamer en dan douchen rond een uur of 12. Nadat ik rond een uur of 1 mijn tassen en de verzamelkamer gezet heb gaan we met een groepje nog een broodje eten bij de Qbano. Dat idee hadden meer reisgenoten want uiteindelijk zitten we daar met 14 van de 19 overgebleven mensen uit de groep. Richarda heeft namelijk een verlenging en is dus vanmorgen vroeg al vertrokken naar Rosario eiland.

In de Qbano is het ook heerlijk koel en we willen natuurlijk zo min mogelijk zweten voordat we vanavond het vliegtuig in gaan, dus blijven we daar nog even hangen. Grappig ook dat op de tv de voetbalwedstrijd Ajax – Willem II te zien is. Een kleine drie kwartier voordat de bus ons komt ophalen lopen we terug naar het hotel en trek ik nu maar vast mijn lange broek aan. Vervolgens de bus in, 20 minuten rijden naar het vliegveld en daar nemen we afscheid van Linda voordat we onze koffers inleveren en door de security check gaan. Bijna 3 uur later mogen we met een half uur vertraging gaan boarden voor vlucht KL741 naar Amsterdam. De vlucht zit helemaal vol omdat er een aantal Fransen zijn aangesloten die eigenlijk naar Parijs zouden vliegen maar daar wordt weer eens gestaakt. 

Ik kijk eerst nog een film omdat halverwege toch ook het eten komt en daarna probeer ik wat te slapen. Maar dat gaat weer niet echt, ondanks de ruimere Comfort Class die ik geboekt heb kan ik geen comfortabele positie vinden, telkens krijg ik na een paar minuten pijntjes die voorkomen dat ik echt in slaap van… aan mijn voeten en scheenbeen die tegen het metalen onderstel van de stoel voor me aan duwen, in mijn stuitbeen waar ik al heel lang last van heb, in mijn nek, ondanks een goed nekkussen. Dus meer dan een beetje soezen is er niet bij. We halen onderweg nog wel wat tijd in en  ongeveer 10:45 landen we op de polderbaan (10 minuten te laat). Even door de security check, de tassen ophalen en afscheid nemen van de groep en dan was ik nog net op tijd om de trein van 11:34 te pakken dus net voorbij het middaguur was ik thuis.

 

Route van vandaag

Geen foto’s van deze dag

]]>
Cartagena: Bocagrande https://www.duijne.nl/wordpress/2019/12/cartagena-bocagrande/ Thu, 05 Dec 2019 03:53:25 +0000 http://www.duijne.nl/wordpress/?p=22971 Voor vandaag waren er een aantal optionele excursies beschikbaar, waarvan sommige alleen door konden gaan als er voldoende belangstelling was. Uiteindelijk kiest een groot deel van de groep er voor om een kanotocht door de mangrovebossen te doen bij Boquilla Playa met afsluiting op het strand. Lijkt mij niks dus ik kies voor een ander programma.

Ik was oorspronkelijk van plan om en kaartje voor de hop-on-hop-off bus te kopen en zo nog langs een aantal plaatsen te gaan. Maar een van de belangrijkste waren we gisteren al geweest (fort) en Maurice en Marco gaan naar lopend naar de andere, de wijk Bocagrande. Dus loop ik maar met hun mee. Dat is heel wat anders dan wat we tot nu toe van Cartagena gezien hebben, Bocagrande staat namelijk vol met dure hoge hotels en appartementencomplexen. Onderweg er naar toe lopen we nog even langs de kathedraal van Pedro Claver, die was gisteren namelijk niet aan bod gekomen in de stadstour. Onderweg duiken we ook een keer een grote luxe shoppingmall in waar het heerlijk koel is en halen we een soort koffie milkshake bij de Juan Valdez.

Bij een van de eerste hotels die we tegenkomen gaan we al even naar de bar boven maar die zit maar op de 15e verdieping. Na een snelle lunch gaan we het Dubai hotel in en bij deze is een groot terras rondom op boven op het dak 30+ verdiepingen hoog. Er zit verder niemand dus nemen we uitgebreid de tijd om foto’s te maken. Daarna lopen we weer rustig terug naar de oude stad waar we rond een uur of vier bij het hotel aankomen. Inmiddels toch denk ik wel weer een kilometer of 6-7 gelopen in deze hitte (32+). We zien in de stad de meeste anderen ook net aankomen in een busje. Ik ga nog snel even een paar zakken koffiebonen halen bij de lokale Juan Valdez, en nog een koffie shake voordat ik ga douchen.

Kwart voor zeven hebben we afgesproken voor vertrek naar het ‘laatste avondmaal’, maar vooraf verzamelen we op de eerste verdieping om met een verhaaltje de fooi aan onze reisleidster Linda te overhandigen. En daar hadden Kees en Jurgen wat leuks voor bedacht. Het is immers 5 december, sinterklaasavond, dus terwijl Kees met het verhaal begon had Jurgen een sjaal omgeslagen en een mijter opgezet en kwam als sinterklaas binnen. Hilariteit alom en Kees maakte het helemaal af met een gedicht voordat de kadootje (de fooi) werd uitgedeeld. Jurgen had ook nog voor iedereen een sleutelhanger als kadootje.

Hierna liepen we in een paar minuutjes naar het restaurant om te eten. Na het eten nemen we met ongeveer de helft van de groep nog een drankje voordat we terug gaan naar het hotel waar we ongeveer half elf aankomen. Nog even een stukje blog schrijven en daarna duik ik mijn bed in.

Route van vandaag

Foto’s van deze dag

[See image gallery at www.duijne.nl]

]]>
Cartagena stadstour en bezoek fort https://www.duijne.nl/wordpress/2019/12/cartagena-stadstour-en-bezoek-fort/ Wed, 04 Dec 2019 04:36:30 +0000 http://www.duijne.nl/wordpress/?p=22969 Vandaag was weer een vol programma met in de ochtend een stadstour in het oude centrum van Cartagena en in de middag ben ik met de mannen naar Castilo San Felipe de Barajas geweest.

De stadstour begon pas om 9 uur dus konden we heerlijk uitslapen vanmorgen. Tenminste, totdat het personeel begon met het klaarzetten van het ontbijt, wat er dus op neerkwam dat ik toch om 6 uur al wakker was. Omdat de bult in mijn nek nog steeds niet over is en slikken nog steeds erg pijnlijk, heb ik deze morgen maar gelijk een afspraak met mijn eigen huisarts ingepland voor volgende week als ik weer thuis ben. Want de antibiotica kuur is nu bijna voorbij (alleen morgen nog) maar het is zeker nog niet over. Ook bij het ontbijt vanmorgen was het weer worstelen om ten naar binnen te slikken.

Om 9 vertrokken we dus met de gids. Daarbij vertelt hij over de verschillende huizen stijlen, huizen met grote deuren waren van rijke families want de paard en wagen moest er in zijn geheel door kunnen. Vaak zat er dan nog een kleiner deurtje in voor de slaven en het personeel. De klopper gaf aan wat voor familie er in het huis woonde, sommige symbolen stonden voor katholieken, andere voor militairen of handelaren. We lopen vervolgens een stuk over de stadsmuur en drinken koffie in een Juan Valdez koffietent die in het nieuwe winkelcentrum zit, en dit winkelcentrum is de volledig van buiten gerestaureerde arena waar vroeger stierengevechten in gehouden werden. De binnenkant is wel volledig nieuwe en de airco stond daar op standje koelkast.

Als we de warmte weer inlopen komen we eerst langs de vrouwen gevangenis en daarna de wijk in waar duidelijk de mindere klassen woonden. Dit is nu vooral het toeristen centrum en vaak ook kleurrijk geschilderd en rijkelijk versierd met vlaggetjes en straten met paraplu’s. Ook is hier veel mooie graffiti te vinden. We waren inmiddels weer buiten de stadsmuren en na een snelle foto van Het beeld van Cervantes moeten we snel het oude centrum weer in want het is blijkbaar weer een stakingsdag en omdat er demonstranten aankomen die naar het burgemeestershuis willen dat in de oude stad staat komen er ineens een heleboel politieagenten op motoren die de toegang tot de oude stad gaan afsluiten. Wij maken binnen nog een foto van dat burgemeestershuis en eindigen de tour in het geïmproviseerde mini goud museum, het echte museum is de hele week dicht vanwege renovatie.

Onze groep valt uiteen en ik ga met de mannen eerst even een broodje eten bij een lokale Subway kloon (Qbano heet die keten), dan nog even naar het hotel en daarna door naar Castilo San Felipe de Barajas. Dit is een van de best bewaarde Spaanse forten in Zuid Amerika. We wandelen hier omhoog, over de muren, door de gangen en maken mooie foto’s met uitzicht over de stad. In een van de donkere smalle gangen verlies ik blijkbaar mijn zonnebril die ik aan mijn hals had hangen. Alle gangen nog afgezocht maar nergens meer te bekennen. Toch jammer, het was niet een bijzondere dure maar wel een die me nu eindelijk eens lekker zat en niet zo overdreven donker was als vele anderen. We gaan vanaf het fort eerst nog even naar het hotel om een beetje op te frissen een schoon shirtje aan te trekken of schoenen te wisselen. Ton blijft in het hotel, die heeft het gehad voor vandaag (is ook al in de 70).

Het is inmiddels laat in de middag dus ik laat verder alles achter in het hotel, fototoestel, water, etc, allemaal niet meer nodig. We vinden een plekje in onze drukke straat op een balkon waar we een paar drankjes nemen met uitzicht op het drukke leven beneden. Eindelijk even lekker wat drinken zonder elke 2 minuten weer een verkoper weg te hoeven sturen die je hier constant lastig vallen. Rond 7 uur gaan we op zoek naar een restaurantje. Maurice had al een lijstje met mogelijkheden maar de een na de ander viel af omdat ze of dicht waren, of helemaal leeg, of steenkoud binnen. Uiteindelijk vinden we een leuk restaurant weer dicht bij het drukke Plaza de Trinidad waar we gisteren ook gegeten hebben. Heerlijk eten en er komen ook nog wat ander reisgenoten langs. Rond een uur of 10 lopen we terug naar het hotel. De andere 3 mannen lopen door om nog ergens een afzakkertje te halen maar daar ben ik te moe voor dus ik zoek mijn bedje op.

Route van vandaag

Foto’s van deze dag

[See image gallery at www.duijne.nl]

]]>
Naar Cartagena https://www.duijne.nl/wordpress/2019/12/naar-cartagena/ Tue, 03 Dec 2019 13:41:00 +0000 http://www.duijne.nl/wordpress/?p=22967 Het is weer een een reisdag, we gaan naar de laatste plaats die we bezoeken in Colombia, namelijk Cartagena. Omdat we daar toch 3 nachten verblijven hoeven we nu niet de moeite te doen om daar vroeg aan te komen. Dus kunnen we uitslapen, vanaf half 8 staat het ontbijt klaar en we vertrekken pas half 9.

De bus die we deze keer mee krijgen is groter, maar heeft echt belabberde beenruimte. Wel meer stoelen dus bijna iedereen heeft 2 stoelen voor zichzelf. We rijden 3 uur zonder stoppen tot aan de lunch om 12 uur in een soort snackbar langs de weg. Daar blijven we een half uurtje en de volgende stop, weer ruim een uur later, is bij de Totumo vulkaan. Hoewel vulkaan wel een term is waarbij ik war meer verwacht. Dit is meer een heuvel met een modderbad bovenop. De legende is dat de vulkaan vuur spuwde en deze toen met heilig water gezegend is waardoor de modderpoel ontstond die dan nu een geneeskrachtige werking zou hebben.

Richarda, Ton, Jurgen en Linda gaan de modderpoel in. Een paar anderen gaan ook omhoog maar alleen om foto’s te maken (waar ook voor betaald moet worden). Het is vreselijk heet hier dus ik blijf wel beneden. Als iedereen weer schoongespoeld is rijden we door naar Cartagena en kwart voor vier lopen we de laatste 200 meter (de bus kan niet door de smalle straatjes) naar hotel Casa del Curato. Leuk hotel, beetje kleine kamers, wel goede airco. Er is ook een heel klein zwembadje maar dat is meer een uit de kluiten gewassen badkuip.

Ik loop met Gerben nog een rondje door de wijk voordat we om zes uur verzamelen en met 13 personen naar Plaza de Trinidad gaan. Hier is op straat veel live entertainment met muziek, dansers, een leuke Michael Jackson imitatie. Ondertussen genieten we van een drankje en eet ik een pizza. Ik krijg hem niet helemaal op want door de keelproblemen is slikken nog steeds erg pijnlijk. Rond half 10 lopen we weer richting restaurant, sommigen gaan nog naar een rooftop bar, maar ik sla over, door de pizza mijn keel wat teveel geforceerd. Om een uur of 10 ben ik in het hotel, werk nog wat blog bij en hor ik die anderen ook al nog binnenkomen voor ik mijn bed in duik.

Route van vandaag

Foto’s van deze dag

[See image gallery at www.duijne.nl]

]]>
Tayrona National Park https://www.duijne.nl/wordpress/2019/12/tayrona-national-park/ Mon, 02 Dec 2019 02:23:58 +0000 http://www.duijne.nl/wordpress/?p=22965 Vandaag was een zware, vermoeiende dag, op het programma stond de wandeling door Tayrona National Park. En die wandeling was erg pittig, stukken over mooi aangelegde vlonders, maar ook door de modder, door mul zand, door bospaadjes waar je telkens de wortels moest vermijden, sluip door kruip door paadjes bergop en bergaf en heel veel trappen. Totaal hebben we ongeveer 14 kilometer gelopen.

De dag begon relaxed met een heerlijk ontbijtje, ik had yoghurt met fruit en voor het eerst in dit land een pannekoek in plaats van ei. Mijn keel voelde weer ietsje beter aan hoewel er dus nog steeds een flinke zwelling zit en slikken nog altijd moeilijk is. Met de minimale benodigdheden (water, fototoestel, wat te eten) gingen we op pad. Eerst werden we met een busje van het hotel naar de ingang gebracht en gelukkig hadden we gisteren al de kaartjes gekocht dus hoefde we alleen nog een polsbandje op te halen. We vertrekken in groepjes want als je met meer dan 5 bent is blijkbaar een gids verplicht. Vanaf de ingang van het park rijden we vervolgens net busjes naar de start van de wandeling.

Het begin is makkelijk over mooie aangelegde paden met vlonders. Maar al snel begint het klimmen, afwisselend soms met wat natuurlijke paden waar je soms bijna onmogelijke stappen moet nemen en soms met nette aangelegde trappen van hout of van steen. Hogerop hebben we wel mooi uitzicht op de zee. Na zo’n anderhalf uur komen we Jo en José tegen boven op een heuvel. Dit zijn de senioren in de groep, allebei dik in de 70. Het is al uitzonderlijk dat ze zover komen, maar José is gevallen en is er nu wel een beetje klaar mee. Linda blijft bij ze om de wond aan haar been wat te verzorgen en ze vervolgens naar beneden te helpen en te wijzen hoe ze over een makkelijkere route, zonder klimmen, weer terug kunnen. Ik loop met een groepje anderen al eerder door en een stukje verder gaan we wat drinken bij een soort campsite.

Daarna lopen we verder door, we bereiken het eerste strandje waar we een stuk in de brandende hitte door mul zand moeten oversteken. Dan is het lopen door de bossen toch een stuk behaaglijker. We lopen weer heuvel op en af tot we bij het tweede strand, La Piscina, aankomen. Nog niet onze eindbestemming, Cabo Beach, die ligt nog een half uur verder. Als we daar aankomen ben ik helemaal op. Boven op de uitkijktoren heb ik moeite om überhaupt al te blijven staan. Ik laat de rest achter, veel daarvan willen hier gaan zwemmen waar ik niet veel trek in heb. Ik haal een lekker koud colaatje en ga op zoek naar een plekje om deze op te drinken en mijn lunchpakketje naar binnen te werken, daarbij loop ik alweer een stukje het pad terug. Als ik gegeten en gedronken heb begin ik heel rustig terug te wandelen.

Ik kom nog een paar anderen tegen, waaronder Linda die toch ook nog naar het laatste strand wil. Onderweg wordt ik ingehaald door Marco en Maurice die ook rustig terug lopen maar nog steeds op een tempo dat mij veel te hoog ligt. Ik worstel me weer door de modderpaden, af en toe snel opzij springend als er weer wat paarden langskomen, ik sleep me over de trappen en pak onderweg weer een cola in hetzelde restaurant als op de heenweg. Uiteindelijk drink ik dik drie liter vloeistof en ik hoef niet een keer te plassen, alles komt er als zweet uit. Vooral de hoge heuvel halverwege valt me erg zwaar en meerdere keren moet ik even stoppen. Als ik de houten vlonders zie begin ik te denken dat ik er bijna ben, maar helaas… nog meer trappen. Rond kwart over drie is het einde in zicht en kan ik eindelijk met heb busje wer terug naar het begin van het park. Daar worden we opgepikt door kleine busjes van het hotelbdie per keer 6 of 7 mensen vervoeren.

Ik zit met Maurice en Marco te wachten als er een groep andere reisgenoten aankomt er er bijna met het busje vandoor gaat. Terug bij ons hotel (als ik het zo mag noemen, het is meer een camping) plof ik neer bij de eet hut en pas rond 5 uur heb ik weer moed verzameld om de klim te maken naar mijn Cabana. Een koude douche om op te frissen en daarna ga ik even liggen met de fan aan. Om 7 uur gaan we eten, daarna afrekenen en voor negen uur zit ik in mijn kamer. Even een stukje blog schrijven en rond half 10 doe ik het licht uit met een gevoel dat ik wel 24 uur kan slapen.

Route van vandaag

Foto’s van deze dag

[See image gallery at www.duijne.nl]

]]>
Naar Playa los Angeles https://www.duijne.nl/wordpress/2019/12/naar-playa-los-angeles/ Sun, 01 Dec 2019 02:58:21 +0000 http://www.duijne.nl/wordpress/?p=22963 We vliegen vandaag naar Santa Marta aan de noordkust van Colombia, aan de Caraibische zee waar we 2 nachten zullen verblijven. We hoeven niet heel erg vroeg aanwezig te zijn dus kon er een beetje uitgeslapen worden.

De bedoeling was half 9 te gaan rijden maar bijna iedereen was kwart over acht er al helemaal klaar voor. Sommige zelfs kwart voor acht al. Ik pak nog net de start van de F1 race mee voordat we de bus in stappen en 10 voor half negen rijden we weg. Onderweg stoppen we nog bij een mooi punt met uitzicht over een deel van Medellín boven op de berg, we gaan namelijk die berg over en het vliegveld ligt aan de andere kant. Op het hoogste punt zitten we op 2500 meter, Medellín centrum ligt op 1500, dus we zijn een kilometer gestegen. Ook bijzonder is dat de helft van de wegen hier op zondag zijn afgesloten voor gemotoriseerd verkeer en je drommen wielrenners ziet. Waarschijnlijk veelal geïnspireerd door Tour de France winnaar Bernal Di ook uit Colombia komt.

Op het vliegveld leveren we de koffers in, iedereen had gisteren in het hotel al online ingechecked op advies van Linda want de vluchten worden wel eens overboekt. Onze vlucht, AV9362 naar Santa Marta, heeft wel 20 minuten vertraging. In de praktijk bleek dat wel het dubbele overigens want het boarden begin pas 20 minuten nadat we oorspronkelijk hadden moeten vertrekken. Het is een korte vlucht, nog geen anderhalf uur, en 5 voor twee zitten we in de bus die ons eerst naar de supermarkt brengt waar we wat te eten kopen (lunch was er verder bij ingeschoten) en water voor de komende twee dagen. Daarna rijden we in een klein uurtje naar Playa los Angeles, een soort campsite waar je jan slapen in hangmatten, glamping tenten of Cabanas (huisjes). Ik had gekozen voor dat laatste.

Het is best een leuke plek aan zee alleen jammer dat de zee hier gevaarlijk is en er dus niet gezwommen mag worden. Blijkbaar zijn hier al meerdere mensen verdronken. Ik zit in een huisje met twee kamers en een gedeelde douche/toilet. Nog steeds veel luxer dan die mensen die in een hangmat of tent moeten slapen, want ik heb gewoon stroom, een grote ventilator en een prima bed. Boven op het huisje is nog een ‘kamer’ die helemaal open is en waar twee bedden in staan met volledige klamboe er omheen. Ziet er ook heel idyllisch uit. Het eten was niet zo geweldig, ik had visfilet besteld maar het zat vol met graten. Gelukkig kan ik wel een ietsje beter slikken dan de afgelopen dagen en voelt de klier in mijn nek iets minder gezwollen. Na een koude douche en een stukje schrijven ga ik om 10 uur proberen te slapen met alle herrie van de beesten en de zee…

Route van vandaag

Foto’s van deze dag

[See image gallery at www.duijne.nl]

]]>
Stadstour Medellín https://www.duijne.nl/wordpress/2019/11/stadstour-medellin/ Sat, 30 Nov 2019 03:43:27 +0000 http://www.duijne.nl/wordpress/?p=22961 Voor vandaag hebben we een stadstour van Medellín op het programma staan. Maar eerst een ontbijtje naar binnen worstelen want ik heb vandaag heel veel last van mijn opgezette klier, de antibiotica lijkt nog niet echt aan te slaan.

Om 8 uur vertrekken we met 17, de andere drie doen een tour naar Guatape, een mooi gebied met meren en een beroemde rots een stuk buiten Medellín. Wij gaan met onze eigen bus naar comuna 13 (een comuna is een district in de stad). De gids vertelt als inleiding op het verhaal van deze comuna gelijk ook de geschiedenis van Colombia vanaf de bevrijding van de Spanjaarden door Bolivar. Sinds de onafhankelijkheid in 1819 is er eigenlijk continu strijd geweest en zijn er diverse burgeroorlogen gevoerd. Oorspronkelijk waren Panama, Ecuador en Venezuela ook onderdeel van groot Colombia maar die hebben zich dus in de tijd allemaal weer afgescheiden. In de jaren 50 van de vorige eeuw was het heel onveilig op het platteland doordat politieke partijen met elkaar overhoop lagen en zich nauwelijks met het platteland bemoeide. Daardoor kwam er een explosieve groei van de steden waar iedereen naartoe trok en in Medellín ging men daardoor dus ook huizen op de berghellingen bouwen. Zo is comuna 13 ook ontstaan.

Vervolgens kwam er een coup en daarna werd een regeling afgesproken waarin de conservatieven en de liberalen afwisselend 4 jaar aan de macht kwamen. Alle andere partijen werden zo buitenspel gezet en dat leidde weer tot guerrilla groepen zoals de FARC. Die hadden geld nodig en daar kwam de drugshandel goed van pas. Om zichzelf te beschermen waren er andere mensen met (drugs)geld die paramilitaire groepen samenstelde en die twee lagen nogal eens met elkaar in de clinch. Toen eind jaren 80 de handel in drugs officieel verboden werd escaleerde de boel en verplaatste de strijd zich ook naar de steden tegen de staat en de politie. Toen in 1993 Pablo Escobar gedood werd, spatte het Medellín kartel uiteen in kleinere groepen en de guerrilla raakten hun geldstroom kwijt. Ze probeerden vervolgens geld op andere manieren binnen halen bijvoorbeeld met ontvoeringen en overname van wijken zoals comuna 13.

Na 2000 intensiveert de inzet van de overheid en met hulp van paramilitairen razzia’s gehouden waarbij honderden mensen zijn verdwenen. Veel van de graffiti die je in de wijk ziet gaat hier nog over of verwijst er naar in symboliek, zoals de olifanten die je ziet en verwijzen naar het niet vergeten van de mensen en de betrokkenheid bij de doden. In de loop der jaren is er wel veel verbeterd met allerlei projecten zoals de roltrappen zodat mensen uit deze wijken makkelijker de stad kunnen bereiken. Ook liggen er diverse kabelbanen die een soort openbaar vervoer functie verzorgen. Langzaam os het steeds veiliger geworden en sinds 2013 komen er ook toeristen deze wijken in. Waaronder wij dus.

Wij gaan met de 6 roltrappen die gezamenlijk een 250 traptreden vervangen naar boven. Daarboven ligt ook een soort galerij waarlangs de wijken met elkaar verbonden worden. Hierover kun je lopen maar rijden ook bromfietsen, motoren en gemotoriseerde bakfietsen. Deze galerij wordt ook nog actief uitgebreid. Er hangt een heel gemoedelijke sfeer en de menen hier zij heel aardig. Overal is dus graffiti te zien en er zitten hele mooie tussen. Als we de roltrappen weer afdalen en beneden een heerlijk bakkie koffie hebben gehad, gaan we met openbaar vervoer busje nar het metrostation en daar stappen we in de kabelbaan die ons via twee tussenstations naar een compleet andere kant van de stad brengt over een hoge heuvel heen. We maken daar nog een foto en gaan dan terug. Mooi om hieruit de stad te zien met die kabelbaan hoog boven de huisjes.

Vervolgens gaan we naar het oude centrum met de metro, naar San Antonio station. Onderweg nemen we afscheid van Marco en Maurice, die gaan naar de andere kant van de stad. Het stuk waar wij zijn is waar Medellín ooit is gesticht als klein dorpje door de indianen in 1646. Pas veel veel later werd het echt een stad. We gaan hier eerst eten in een vegetarisch buffet restaurant van het type waar ik persoonlijk met een grote boog omheen oude zijn gelopen. Ik neem alleen een soepje om mijn keel te sparen. Na de lunch hebben we een half uur om de omgeving te verkennen, we zitten namelijk ook vlak naast het Botero plein. Hier staan ook diverse can zijn beelden en een museum maar daar zijn we niet in geweest. Ook een mooi gebouw voor de president bedoeld als ik het goed onthouden heb maar nooit afgemaakt (geld was op), waardoor een kant lelijk is afgeraffeld.

Door de vreselijk drukke stad en met een bezoekje aan een prachtig monumentaal gebouw met allemaal boog galerijen (het is nu in gebruik als voornamelijk schoenenwinkel) lopen we naar Plaza de San Antonio waar het beeld van een vogel staat van Botero dat bij een aanslag is opgeblazen. Botero heeft een nieuwe gemaakt op voorwaarde dat de oude ook blijft staan als herinnering aan het geweld. Ze staan nu dus naast elkaar. We krijgen hier ook een verhaal te horen van een stichting voor straatkinderen, opgericht door een Nederlander die kinderen laat voetballen, maar alleen als ze er mee akkoord gaan dan ook naar school te gaan. Er is ook nog een demonstratie partijtje van de kinderen en de liefhebbers mogen mee voetballen.

Voordat we terug gaan naar het hotel nemen we nog een drankje in Salon Malaga. Het was eigenlijk de bedoeling dat een groot deel van de groep hier vanavond naartoe zou gaan en dat er tango gedanst zou worden maar bij nader inzien bleek dat een soort show en haakte dus iedereen af. Bij het hotel haal ik nog een lekker ijsje voordat ik ga douchen. Rond 7 uur ga ik met 7 anderen wat eten bij een goede Italiaan. Ik kies de lasagne in plaats van een pizza want dat krijg ik beter weg. Daarna op mijn kamer nog dit verslag geschreven, war best wel wat tijd kostte deze keer, en 11 uur duik ik mijn bed weer in.

Route van vandaag

Foto’s van deze dag

[See image gallery at www.duijne.nl]

]]>
Naar Medellín https://www.duijne.nl/wordpress/2019/11/naar-medellin/ Fri, 29 Nov 2019 04:01:04 +0000 http://www.duijne.nl/wordpress/?p=22959 Weer een reisdag vandaag, we gaan namelijk door naar Medellín. Omdat het waarschijnlijk wel druk zal zijn op de wegen richting deze enorme stad (ruim 2 miljoen inwoners, inclusief buitenstadjes zelfs richting 4 miljoen) en we toch nog ~165km moeten rijden over smalle bergwegen, vertrekken we weer heel vroeg; kwart over zeven.

Het zit niet heel erg mee tijdens de rit, soms zitten we klem achter een vrachtwagen of kunnen we niet opschieten door wegwerkzaamheden. Vlak voor de koffiestop staan we zelfs ruim drie kwartier helemaal stil omdat er maar een baan open is over een paar kilometer lengte en verkeer van beide kanten dus om en om over dat stuk mag rijden. De koffiestop hebben bij een restaurantje aan de Cauca rivier en even later gaan we lunchen we in La Pintada. Tenminste, we kopen daar lunch bij een soort bakkerszaakje en eten het in de bus op zodat we snel weer verder kunnen. Ik heb een heerlijk lekkerbekje en een enpanada met kip.

Rond een uur of 3 rijden we Medellín binnen, maar het is nog een heel stuk naar het Poblado Boutique Hotel waar we verblijven en het is vreselijk druk. De chauffeur moet ook nog eens een stuk omrijden omdat de straat eenrichtingsverkeer is. Tegen kwart voor 4 zijn we pas in de kamers. Ik ga met Maurice, Marco en Gerben de stad in die in deze omgeving bestaat uit voor heel veel restaurants, bars en toeristische winkeltjes. We zitten een tijdje in de Ierse pub, helaas mag ik niet drinken vanwege de antibiotica. Daarna gaan we op zoek naar een restaurantje en komen uit in Barbaro Cocina Primitiva, een grill restaurant in de wat duurdere klasse met hele goede reviews.

Het eten is heerlijk, alleen jammer dat het voor mij een gevecht is om te eten met de problemen met mijn keel, elke hap doet pijn. Het ging tot nog toe vrij goed vandaag, maar met eten had ik hier weer heel veel last. De prijs van het eten was duidelijk hoger dan we gewend waren hier in Colombia, maar als je het terug rekent was het nog maar 13-14 euro voor een steak of in mijn geval heerlijke spare-ribs die zo van het bot vielen. Na het eten gaan we nog even naar de rooftop bar waar we ook Linda treffen. We nemen nog een gezamenlijk drankje en maken werpt foto’s (de eerste van de dag) voordat we rond half tien terug naar het hotel lopen.

Route van vandaag

Foto’s van deze dag

[See image gallery at www.duijne.nl]

]]>